วันนั้นในความทรงจำของคนหกคนจะซ้อนทับกันเป็นความจริงหนึ่งเดียวได้หรือไม่ คนหนุ่มสาวหกคนที่พบกันในการสัมภาษณ์งานรอบสุดท้ายสำหรับพนักงานใหม่ ต่างหวังว่าจะทำการอภิปรายกลุ่มให้สำเร็จและผ่านการคัดเลือกทุกคน แต่การแจ้งว่าจะรับเพียงคนเดียวและข้อความเปิดโปงที่ไม่ทราบผู้ส่งกลับทำให้พวกเขาแตกแยกกัน “Final Interview” สลับระหว่างการสัมภาษณ์งานในวันนั้นกับการสัมภาษณ์ที่ดำเนินขึ้นในอีก 6 ปีต่อมา เพื่อถักทอความจริงจากคำให้การหลายชิ้นส่วน ระหว่างที่ปะติดปะต่อเหตุการณ์ตามคำพูดของผู้เล่า ผู้ชมเองก็เผชิญกับกับดักที่วางไว้ตามจุดต่าง ๆ เช่นกัน ภาพยนตร์ขุดลึกอย่างไม่ลดละถึงการที่กติกาการแข่งขันเปลี่ยนความจริงของแต่ละคนให้กลายเป็นหลักฐานแห่งความไม่ไว้วางใจได้อย่างไร มากกว่าจะมุ่งหาว่าใครโกหก ภาพยนตร์ใช้ห้องสัมภาษณ์ที่ปิดตายเป็นภาพจำลองขนาดย่อของสังคมแห่งการแข่งขัน เพื่อดึงความตึงเครียดของหนังระทึกขวัญและความสนุกของเรื่องสืบสวนออกมา เมื่อซ้อนทับเข้ากับความเป็นจริงของคนรุ่นหนุ่มสาวที่ผ่านยุคโรคระบาดมา ภาพยนตร์ก็เผยให้เห็นความย้อนแย้งอันเจ็บปวดที่ว่า ความเข้าใจผิดบางอย่างยิ่งแก้ไขก็ยิ่งอาจทำร้ายศักดิ์ศรี
