ผลงานเรื่องนี้ได้รับการกล่าวถึงเป็นพิเศษสำหรับรางวัลกล้องทองคำในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ทันทีหลังการเลือกตั้งประธานาธิบดีเพื่อยุติการปกครองโดยทหารและถ่ายโอนอำนาจสู่รัฐบาลพลเรือนในไนจีเรีย พ่อกับลูกชายสองคนกลับจากการใช้เวลาหนึ่งวันในลากอส ด้วยเล่าถึงวันสำคัญวันหนึ่งในประวัติศาสตร์การเมืองไนจีเรีย แววตาของผู้คนในเมืองใหญ่จึงเอ่อล้นด้วยความสับสนและความกลัว ความหวังและความโกรธแค้น แต่ประเด็นของภาพยนตร์อยู่ที่อื่น เจตนาของผู้กำกับซ่อนอยู่ใน “อาการเลือดกำเดาไหลเป็นครั้งคราวของพ่อและท้องฟ้าที่เด็กเฝ้ามองอยู่ตลอด” ผู้ที่ไม่อยู่จะแสดงความรักให้ประจักษ์ได้อย่างไร เช่นเดียวกับพระเจ้าที่มองไม่เห็น พ่อซึ่งทำงานเหนื่อยแทบขาดใจจนยากจะอยู่เคียงข้างครอบครัว อยากแสดงความรักและความรับผิดชอบให้พวกเขาเห็น น้องชายของผู้กำกับเปิดเผยว่า ขณะเขียนบทกึ่งอัตชีวประวัติ เขามุ่งหวัง “การชำระล้างอารมณ์ที่มีต่อความทรงจำในอดีตของครอบครัว” ดนตรีประกอบอันยากจะลืมเลือนช่วยให้ภาพยนตร์ที่มีทั้งอารมณ์ขันและความซาบซึ้งอยู่ร่วมกันเปล่งประกายยิ่งขึ้น