“สระว่ายน้ำเทศบาลนุมาคาเงะ” ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองไซตามะ ชานกรุงโตเกียว ได้รับการขนานนามว่าเป็น “ทะเล” ในเมือง และอยู่คู่ฤดูร้อนของชาวท้องถิ่นมาตลอด 52 ปี แต่ทางเมืองกลับตัดสินใจรื้อถอนสระว่ายน้ำในฤดูร้อนปี 2023 แม้ชาวบ้านจะคัดค้าน ภาพยนตร์ใช้ความโศกเศร้า 5 ระยะที่เอลิซาเบธ คืบเลอร์-รอส เสนอไว้ (ปฏิเสธ-โกรธ-ต่อรอง-ซึมเศร้า-ยอมรับ) เป็นโครงของเรื่องเล่า โดยวางความตายของสถานที่เคียงคู่กับความตายของมนุษย์ จากนั้นจึงค่อย ๆ สะสมภาพทิวทัศน์ทั้งภายในและภายนอกสระว่ายน้ำ ตลอดจนเรื่องราวของผู้คนหลากหลายที่เกี่ยวข้องกับสระว่ายน้ำ เพื่อบันทึก “การสูญเสียพื้นที่” ด้วยภาษาสากลของความโศกเศร้า ผู้กำกับยังแทรกองค์ประกอบของภาพยนตร์เรื่องแต่งลงไประหว่างบันทึกอันล้ำค่าเหล่านี้อย่างแนบเนียน เพื่อย้ำเตือนถึงอีกความหมายหนึ่งของพื้นที่แห่งนี้ด้วยวิธีการทางภาพยนตร์ ผลงานชั้นดีที่ถ่ายทอดความเศร้าจากการสูญเสียอย่างเรียบสงบแต่ก็สนุกสนานเรื่องนี้จะพาผู้ชมแต่ละคนไปสู่ “สถานที่ที่สูญหายไป” ในความทรงจำของตนเองเมื่อภาพยนตร์จบลง
