ฟรองซัวส์ โอซง ดัดแปลง “คนนอก” (1942) ของอัลแบร์ กามูส์ ถ่ายทอดแอลจีเรียในทศวรรษ 1950 ขึ้นใหม่อย่างละเอียดอ่อนด้วยภาพขาวดำอันงดงาม ชายหาดที่ถูกแสงอาทิตย์กดทับซึ่งกามูส์วาดไว้—โลกอันชวนกระวนกระวายที่เป็นทั้งพื้นที่แห่งความจริงและอุปลักษณ์—กลับมีชีวิตบนจอผ่านการจัดองค์ประกอบฉากอันลื่นไหลของโอซง บนชายหาดแห่งนั้นเอง เมอร์โซ ตัวเอกของเรื่อง ลั่นไกใส่ชายหนุ่มชาวอาหรับคนหนึ่งโดยไม่มีเหตุผลชัดเจน Benjamin Voisin ดาราหนุ่มแห่งวงการภาพยนตร์ฝรั่งเศส สวมบทเมอร์โซผู้เป็น “คนแปลกหน้า” ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขากระทำสิ่งต่าง ๆ โดยไม่ตระหนักรู้ในตนเอง และแม้แต่การกระทำของตนก็ยังรับรู้ราวกับเป็นเรื่องของคนอื่น แทนที่จะใช้ประโยคเปิดอันโด่งดังในนวนิยายของกามูส์ว่า “วันนี้แม่ตาย บางทีอาจเป็นเมื่อวาน” ผลงานดัดแปลงอันน่าประทับใจของโอซงกลับเริ่มต้นด้วยบทพูดกับตนเองของตัวเอกว่า “ผมฆ่าชาวอาหรับคนหนึ่ง” พาผู้ชมเข้าสู่ยุคอาณานิคมฝรั่งเศสอันมืดมนในทันที สู่ยุคที่การไม่หลั่งน้ำตาในงานศพของแม่ถูกมองว่าเป็นบาปยิ่งกว่าการฆ่าชาวอาหรับ โอซงจ้องมองโลกแห่งศีลธรรมอันขัดแย้งนั้นอย่างเย็นชา และส่องให้เห็นแก่นแท้ของ “ความไร้เหตุผล” ผ่านมุมมองของตนเอง
