เฟอร์นิเจอร์ที่เก็บอยู่ในอาคารหลังนี้มาตั้งแต่ทศวรรษ 1970 บัดนี้ถูกนำมาวางซ้อนกัน เตรียมขนย้ายออกไป ชิ้นส่วนไม้และโลหะรูปสามเหลี่ยมและสี่เหลี่ยมจัตุรัส พื้นและเพดานทีละแผ่น ราวกับกำลังพยายามอย่างเต็มกำลังที่จะต่อต้านชะตากรรมที่จะถูกรื้อถอน
ศูนย์การประชุมซาวาเคยรองรับวิสัยทัศน์แห่งอนาคตของยูโกสลาเวีย นั่นคือประเทศสังคมนิยมที่เปิดรับนานาชาติและดำเนินนโยบายไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด หลังการล่มสลายของสหพันธ์ยูโกสลาเวีย อาคารสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อันเป็นสัญลักษณ์แห่งนี้ในนิวเบลเกรดก็ค่อย ๆ ถูกภาครัฐลืมเลือน ผ่านไปหลายทศวรรษ สภาพก็ทรุดโทรมลงทุกวัน ในปี ค.ศ. 2020 ศูนย์การประชุมเปลี่ยนเป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชน สองปีต่อมา งานก่อสร้างขึ้นใหม่จึงเริ่มต้นขึ้น
เช่นเดียวกับคนงานอายุน้อยหลายคน นี่เป็นครั้งแรกที่ Nenad ก้าวเข้ามาในศูนย์ซาวา เขาไม่มีความเชื่อมโยงกับอดีตของอาคารหลังนี้ หรือกับสังคมที่สร้างมันขึ้นมา
