สารคดีเดสก์ท็อป “后世残影” เข้าไปสำรวจเอกสารจดหมายเหตุทางประวัติศาสตร์และร่องรอยดิจิทัลของโฆษณาชวนเชื่อของลัทธิสุดโต่งในเชิงวิพากษ์ ตั้งคำถามว่าภาพความรุนแรงแพร่กระจาย กลายรูป และดำรงอยู่ต่อไปอย่างไร ภาพยนตร์เรื่องนี้ผสานการสืบค้นออนไลน์กับการแลกเปลี่ยนพูดคุยออฟไลน์ บันทึกว่าศิลปิน นักกิจกรรม และนักวิจัยต่อต้านพิษภัยของสื่อของลัทธิสุดโต่งอย่างไร ภาพยนตร์เลือกเมดูซา ผู้เดิมทีเป็นเหยื่อความรุนแรงและมีสายตาที่ทำให้คนกลายเป็นหิน เป็นภาพสัญลักษณ์หลัก เพื่อสื่อว่าการจ้องมองทั้งแฝงอันตรายและอาจนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลง ตั้งแต่เอกสารจดหมายเหตุในพิพิธภัณฑ์ไปจนถึงการสร้างภาพขึ้นใหม่ด้วย AI สารคดีเรื่องนี้สำรวจว่าโครงสร้างอำนาจที่ทอดยาวจากยุคอาณานิคมมาถึงยุคดิจิทัลหล่อหลอมวิธีที่เรามองและจดจำความรุนแรงอย่างไร เมื่อจ้องมองความรุนแรง เราจะหลีกเลี่ยงการเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดได้จริงหรือ ยังมีวิธีอื่นในการให้ความสนใจหรือไม่
