เจฮยอน ผู้กำกับภาพยนตร์ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าจะมีชีวิตอยู่อีกไม่นาน อยากสร้างภาพยนตร์ให้ดีสักเรื่องเป็นครั้งสุดท้ายในเวลาที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด เขาแอบพบปะนักแสดงและเดินหน้าสร้างภาพยนตร์โดยได้รับความช่วยเหลือจากจียองผู้เป็นเพื่อน โดยไม่ให้ซูจิน ภรรยาที่ตำหนิว่าภาพยนตร์สำคัญอะไรนักหนาถึงต้องทำจนบั่นทอนตัวเอง รับรู้ อีกไม่นานซูจินก็จะได้รู้ถึงการลงมืออย่างบ้าบิ่นและความมุ่งมั่นอันแน่วแน่ของเจฮยอน ความปรารถนาอันร้อนแรงที่เจฮยอนมีต่อภาพยนตร์นี้ไม่ต่างจากใบหน้าอันโปร่งใสของโลกภายในที่ซับซ้อน ซึ่งผสมปนเปทั้งความเสียดายและความสำนึกเสียใจ ความยึดมั่นและความยอมจำนน ความเจ็บปวดและความปีติ ความตายและความรัก ทั้งหมดนี้คือครึ่งแรกของ “By another name” นี่คือภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องที่สามของผู้กำกับ Lee Jeahan ผู้พยายามเชื่อม แยก ก่อสร้าง รื้อถอน และสร้างขึ้นใหม่ ด้วยโครงสร้างอันเรียบง่ายและรูปแบบอันพิศวง เพื่อถ่ายทอดความไม่อาจหยั่งถึงของชีวิตที่ซ่อนตัวอยู่ลึกในโลก ตลอดจนแง่มุม กระแส และการทำงานของโลกนั้น ซึ่งยิ่งเย็นเยียบก็ยิ่งน่าหลงใหล ครึ่งหลังซึ่งดำเนินเรื่องห่างจากช่วงแรกไปชั่วระยะหนึ่งยิ่งกล้าและไม่ยั้งมือมากขึ้น ตอนนี้เจฮยอนไม่อยู่ที่นี่แล้ว แต่ยังมีบทภาพยนตร์ที่ยังไม่ได้กลายเป็นภาพยนตร์อยู่ ซูจินต้องการสร้างมันให้สำเร็จเป็นภาพยนตร์ ราวกับว่านั่นคือวิธีและเหตุผลที่ซูจินจะจดจำเจฮยอน รักเขา และมีชีวิตต่อไป ความฝันและความจริงเชื่อมต่อกันอย่างไร้ข้อจำกัด การสนทนากับผีเป็นไปอย่างไม่ตะขิดตะขวง เราได้เห็นการปรากฏตัวที่ต่างไปของใบหน้าเดียวกัน ความตึงเครียดทั้งในและนอกกรอบภาพ อารมณ์ขันและความสะเทือนใจ ภาพยนตร์ที่เป็นเรื่องของกระบวนการไม่ใช่ผลลัพธ์ ล้วนไหลต่อเนื่องราวสายน้ำ แล้วเมื่อมาถึงเบื้องหน้า “By another name” โดยไม่ทันรู้ตัว ใจก็เปิดออกราวต้องมนตร์ ความยอมเสี่ยงของผู้คนที่พยายามยึดเหนี่ยวภาพยนตร์และความรักไว้ให้ได้นั้นน่าชื่นชม และความเข้าใจอันเรียบง่ายที่ได้รับในท้ายที่สุดก็เอ่อล้นใจ ความซาบซึ้งและพลังชีวิตอันชุ่มชื้นเปล่งประกายและฟื้นคืนมาอีกครั้ง
