ภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยภาพข่าวการชุมนุมของผู้หญิงที่จัดขึ้นในบิชเคกเมื่อปี 2020 การชุมนุมเพื่อสิทธิมนุษยชนของผู้หญิงตกอยู่ในภาวะวิกฤตจากการแทรกแซงอย่างรุนแรงของผู้ชายที่ต่อต้านการชุมนุมนี้ และตำรวจที่เคยยืนดูอยู่เฉย ๆ ก็เริ่มจับกุมผู้หญิงที่กำลังชุมนุม จากฉากในความเป็นจริงที่เป็นสัญลักษณ์ของสถานะปัจจุบันด้านสิทธิมนุษยชนของผู้หญิงในคีร์กีซสถาน ภาพยนตร์ก้าวข้ามเข้าสู่โลกของเรื่องแต่ง โดยแสดงเรื่องราวของหญิงสาวสองคนซ้อนทับกัน ระหว่างที่เรื่องราวของเมเยริมซึ่งแอบทำงานเป็นนางแบบเว็บแคม และนาร์กิซาที่เพิ่งเริ่มคบหาคนรักดำเนินไป ภาพจากคลังภาพยนตร์ที่แสดงนิทรรศการ ศิลปะการแสดงสด และการชุมนุมต่าง ๆ ว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของผู้หญิงก็ถูกนำมาตัดสลับ ช่วยวางบริบทให้กับสถานการณ์สุดขั้วที่พวกเธอต้องเผชิญ ดังที่คำว่า “คูรัก” ในภาษาคีร์กีซ ซึ่งหมายถึง “ผ้าต่อ” สื่อเป็นสัญลักษณ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทอดอย่างทรงพลังถึงกระบวนการที่เสียงของผู้หญิงหลากหลายคนในเรื่อง ไม่ใช่เพียงเมเยริมและนาร์กิซา ฝ่ากลุ่มอำนาจกดขี่ขนาดมหึมาออกมา ประสานเข้าหากันทีละชิ้นและถักทอเป็นเรื่องเล่าเดียวกัน