ซูเฟินกับลูกสาวสองคน อีอันและอีจิง ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านคับแคบในไทเป ซูเฟินเปิดร้านก๋วยเตี๋ยวเล็ก ๆ ในตลาดกลางคืน ส่วนอีอันทำงานเป็น “สาวขายหมาก” ขายหมากที่ร้านเล็ก ๆ ริมถนน อีจิง ลูกสาวคนเล็กที่ยังเรียนชั้นอนุบาล ค่อย ๆ เรียนรู้วิธีเอาตัวรอดในแบบของตัวเองที่ตลาดกลางคืนซึ่งแม่ทำงานอยู่ แต่ร้านก๋วยเตี๋ยวของซูเฟินทำเงินได้ไม่มากพอจะจ่ายค่าเช่าราคาแพง ส่วนอีอันแม้จะเป็นคนรักกับเจ้าของร้าน แต่ความสัมพันธ์ก็ไม่มั่นคง วันหนึ่ง อีจิงได้ยินตาบอกว่ามือซ้ายเป็น “มือของปีศาจ” สิ่งที่ทำด้วยมือซ้ายจึงเป็น “งานของปีศาจ” และห้ามเธอใช้มือซ้าย อีจิงรู้สึกอย่างไรไม่รู้ว่ามือซ้ายของเธอดูเหมือนจะคอยทำเรื่องไม่ดีโดยที่เธอไม่รู้ตัว ในตลาดกลางคืนอันวุ่นวายและมีชีวิตชีวาของไทเป แม่ลูกทั้งสามคนต่างดิ้นรนต่อสู้กับปัญหาของตนเอง “เด็กมือซ้าย” ถ่ายทอดทัศนียภาพยามค่ำคืนอันมีชีวิตชีวาของไทเปผ่านการถ่ายภาพแบบถือกล้องด้วยมือ สีสันสดชัด และการตัดต่อที่มีจังหวะรวดเร็ว ขณะเดียวกันก็แสดงความขัดสนทางเศรษฐกิจและความคับข้องทางจิตใจที่แม่ลูกทั้งสามผู้ย้ายเข้ามาในเมืองต้องเผชิญอย่างสมจริง และบางครั้งก็มีอารมณ์ขัน แม่ลูกทั้งสามที่ต่างมีบุคลิกชัดเจน รวมถึงเมืองและผู้คนที่มองผ่านสายตาของอีจิงผู้น่ารัก ล้วนมีเสน่ห์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอย่างหลัง “เด็กมือซ้าย” เป็นผลงานกำกับเรื่องที่สองของโจวสือชิง โปรดิวเซอร์ที่ร่วมงานกับผู้กำกับฌอน เบเกอร์มาอย่างยาวนาน และเป็นผู้กำกับร่วมของ “Take Out” (2004) โดยฌอน เบเกอร์รับหน้าที่เขียนบทร่วม ตัดต่อ และเป็นโปรดิวเซอร์
