การเดินไต่เชือกในตอนจบของ “Still Life” ฉากนี้ปรากฏพร้อมกับภาพของเหล่าคนงานที่ออกเดินทางโดยฝากความหวังไว้กับงานในเหมืองถ่านหิน สำหรับผู้ที่ต้องใช้มือของตนทำลายสถานที่ซึ่งเคยเป็นถิ่นฐาน สถานที่อันงดงามแห่งนั้น และต้องทำเช่นนั้นจึงจะอยู่รอดได้ ความหวังเดียวที่เหลืออยู่คือเหมืองถ่านหินอันแสนอันตราย ท้ายที่สุด การเดินไต่เชือกก็คือภาพของความหวังที่พวกเขามี แม้ผลตอบแทนที่ดีที่สุดอย่างการอยู่รอดจะดูน้อยนิดเหลือเกินเมื่อเทียบกับราคาที่เลวร้ายที่สุดอย่างความตาย ถึงกระนั้นพวกเขาก็จะทุ่มเทสุดกำลังเพื่อชีวิตนั้น เจีย จางเคอบรรจุการดำรงอยู่ของชีวิตและเหตุผลที่ต้องมีชีวิตไว้ในภาพการเดินไต่เชือกเพียงช็อตเดียวนั้น ด้านหลังภาพซานหมิงกับภรรยาที่กลับมาพบกันอีกครั้งในรอบ 15 ปี อาคารอีกหลังก็ทรุดพังลง แม้โลกจะพังทลายลงเช่นนั้น ถึงกระนั้นซานหมิงก็ตัดสินใจจะใช้ชีวิตราวกับเดินไต่เชือกต่อไป เพื่อครอบครัวที่เขาได้พบอีกครั้ง นั่นคือชีวิต กล่าวโดยสรุป “Still Life” เป็นภาพยนตร์ที่เปี่ยมด้วยความใคร่ครวญ
