คัดเลือกอย่างเป็นทางการ
เหตุใดตัวกินมดจึงเดินวนเวียนในยามดึก? คนที่ดูแลพวกมันอาจรู้คำตอบ กล้องพาเข้าไปในสวนสัตว์และสถานพักพิงสัตว์ทั่วอาร์เจนตินา เฝ้ามองกลุ่มชีวิตที่ถูกกักขังและรอคอยให้ชะตากรรมเปลี่ยนแปลง ผ่านสายสัมพันธ์อันละเอียดอ่อนและไร้ถ้อยคำระหว่างผู้ดูแลกับสัตว์ ภาพยนตร์สำรวจว่ามนุษย์และสัตว์ก้าวข้ามเส้นแบ่งทางภาษาและสายพันธุ์เพื่อสร้างความสัมพันธ์กันอย่างไร ในยุคที่สวนสัตว์ค่อย ๆ เปลี่ยนรูปแบบและหายไป ภาพยนตร์ยังแตะประเด็นแรงงาน ประวัติศาสตร์อาณานิคม และวิธีมองธรรมชาติที่อยู่เบื้องหลังระบบการกักขังสัตว์ พร้อมชวนขบคิดอย่างลึกซึ้งถึงการปกป้อง การควบคุม และการอยู่ร่วมกัน
ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้ฟิล์ม 16 มม. ภาพจากกล้องวงจรปิด และสื่อจดหมายเหตุ ถักทอเป็นภูมิทัศน์ชีวิตที่แตกกระจายเป็นเสี้ยวส่วน ใช้การเฝ้ามองในระยะใกล้เก็บรายละเอียดของสัตว์ มนุษย์ และพื้นที่ ให้ผิวหนังและขน รอยย่น และการเคลื่อนไหวของร่างกายกลายเป็นภาษาภาพ ซี่กรงและประตูเหล็กเป็นทั้งสัญลักษณ์ของข้อจำกัดและช่องว่างที่ความสัมพันธ์ก่อเกิด รูปแบบการถ่ายภาพที่นุ่มนวลและให้สัมผัสเลือนเส้นแบ่งระหว่างมนุษย์กับสัตว์ สร้างเป็นบทกวีแห่งประสาทสัมผัสว่าด้วยการมอง การดูแล และการพึ่งพาอาศัยกันของชีวิต
แปลโดย AI
- ผู้กำกับ
- Jessica Sarah Rinland
- ชื่อดั้งเดิม
- Monólogo colectivo
- ประเทศ/ภูมิภาค
- อาร์เจนตินา, สหราชอาณาจักร
- ปี
- 2024
- ความยาว
- 104min
- ภาษาต้นฉบับ
- สเปน
- รูปแบบ
- DCP, สี
- การคัดเลือก
- คัดเลือกอย่างเป็นทางการ
ศิลปินและคนทำหนังชาวอาร์เจนตินา-อังกฤษ ผู้มีผลงานสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ สัตว์ และสิ่งแวดล้อม เธอผสมผสานภาพยนตร์ทดลองกับทัศนศิลป์ และได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ รวมถึงรางวัลจาก Locarno, DocumentaMadrid และ MIT
แปลโดย AI
จาก เทศกาลภาพยนตร์สตรีนานาชาติไต้หวัน 2026 ครั้งที่ 33
esโปสเตอร์หลักชื่อบางส่วนในหน้านี้แปลโดย AI
