ยุนยองจา ยายของผู้กำกับชเวเซดัม เคยอยากเขียนนวนิยายชื่อ “파도 위에서 칼춤 추는 여자” เธอเป็นคนทรงมาตลอดชีวิตและสร้างครอบครัวให้ตั้งตัวได้ แต่ยายเขียนนวนิยายเรื่องนั้นไม่สำเร็จ และลืมไปแล้วด้วยว่า “파도 위에서 칼춤 추는 여자” คือใคร ผู้กำกับนำเสนอประวัติครอบครัวอันแปลกประหลาดและน่าทึ่ง โดยมียายที่กำลังสูญเสียความทรงจำเป็นตัวเอก ในคำพูดของยายที่เดินทางไปมาระหว่างสถานดูแลผู้สูงอายุกับบ้าน มีบทสนทนากับคนตายแทรกเข้ามา และความทรงจำในอดีตก็ปะปนกับความสับสนในปัจจุบัน นวนิยายของตาถูกเพิ่มเข้ามาในนั้น พร้อมกับความทรงจำและอารมณ์อันซับซ้อนของคนในครอบครัวที่ทับถมกันเป็นชั้น ๆ ในที่สุด ณ พิธีทรงเจ้าครั้งสุดท้ายเพื่อเก็บกวาดศาลเก่าของยาย อารมณ์นานัปการที่ถูกเรียกออกมาทั้งหมดก็ร่ายรำราวกับถูกเข้าสิง ว่ากันว่า “เทพทุกองค์มอบความทุกข์ยากให้” เทพของยายมอบเพียงความทุกข์ยากให้ครอบครัวนี้เท่านั้นหรือ เมื่อย้อนทบทวนความทรงจำหลายสิบปีและอ้อมไปตามเส้นทางอันยาวไกล ภาพยนตร์ก็กลายเป็นประวัติศาสตร์อันพิเศษของครอบครัวหนึ่ง หรืออัตชีวประวัติชนิดหนึ่งที่บันทึกนวนิยายซึ่งยายเขียนไม่สำเร็จ