“Angel’s Egg” ที่มาโมรุ โอชิอิสร้างสรรค์ร่วมกับนักวาดภาพประกอบ โยะชิตะกะ อะมะโนะ ในปี 1985 คือคัมภีร์วิวรณ์อันเงียบงันที่การสรุปเรื่องย่อไร้ความหมาย ในเมืองร้างที่จมอยู่ใต้น้ำ เด็กหญิงผู้โอบอุ้มไข่ใบใหญ่ติดตัวได้พบกับชายหนุ่มที่แบกอาวุธรูปไม้กางเขน เหล่าชาวประมงที่ไล่ตามปลาซึ่งไม่มีอยู่จริง นกที่กลายเป็นฟอสซิล ไปจนถึงความทรงจำเกี่ยวกับเรือโนอาห์ สัญลักษณ์จากพระคัมภีร์และภาพอันเงียบสงัดเข้ามาเติมเต็มพื้นที่ซึ่งบทสนทนาถูกตัดทอนออกจนแทบหมด รอคอยการตีความของผู้ชมแต่ละคน แม้เดิมจะเผยแพร่ในรูปแบบออริจินัลวิดีโอแอนิเมชัน (OVA) แต่ความหนาแน่นของภาพก็มุ่งสู่โรงภาพยนตร์มาตั้งแต่ต้น แม้จะเป็นผลงานที่เป็นข้อถกเถียง ซึ่งถูกเมินเมื่อออกฉายด้วยเหตุผลว่าเข้าใจยาก และโอชิอิเองก็เคยย้อนเล่าว่าผลงานเรื่องนี้ทำให้เขาไม่มีงานอยู่พักหนึ่ง แต่หากปราศจากความล้มเหลวครั้งนี้ ก็คงไม่มีการครุ่นคิดใน “โกสต์อินเดอะเชลล์” (1995) เช่นกัน ภาพยนตร์ที่โอบอุ้มคำถามว่าศรัทธาคืออะไรไว้ดุจไข่ที่ไม่แตกจนถึงที่สุด การชมในโรงภาพยนตร์และจมดิ่งอยู่ในภาพอย่างเต็มที่ท่ามกลางความมืดเท่านั้น คือหนทางเดียวที่จะผ่านเข้าไปในผลงานเรื่องนี้
