เมื่อต้องเผชิญกับนามบัตรเก่ากองโตที่ไม่ได้ใช้แต่ก็ตัดใจทิ้งไม่ลง ผู้กำกับ Lynne Sachs อาจเป็นผู้ที่เก่งกาจที่สุดในการค้นพบความน่าสนใจในนั้น เธอเป็นเหมือนนักสืบความทรงจำที่ตามร่องรอยไปหาผู้คนซึ่งเคยเดินเฉียดผ่านกัน ณ ช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต ถึงขั้นส่งนามบัตรเข้าห้องปฏิบัติการนิติวิทยาศาสตร์เพื่อตรวจลายนิ้วมือและดีเอ็นเอที่หลงเหลืออยู่ พยายามสืบค้นชื่อเหล่านี้ที่ทั้งแปลกหน้าและคุ้นเคย ตั้งแต่หญิงชาวเยอรมันที่ผ่านสงครามโลกครั้งที่สอง ศิลปินที่ถูกเซ็นเซอร์ ไปจนถึงนักจิตบำบัดที่เปลี่ยนชีวิตเธอ การพบกันชั่วครู่เหล่านั้นทิ้งร่องรอยอะไรไว้บ้าง
เธอสานต่อรูปแบบการเล่าเรื่องของภาพยนตร์ความเรียง เคลื่อนไปมาระหว่างการบันทึก การจำลองเหตุการณ์ และเสียงบรรยายอันเป็นบทกวีอย่างแยบยล เธอขยายแนวคิดทางนิติวิทยาศาสตร์ที่ว่า “ทุกการสัมผัสย่อมทิ้งร่องรอย” ไปสู่ความรู้สึกและความทรงจำ พิจารณาว่าการพบกันแต่ละครั้งกลายเป็นประตูสู่ประสบการณ์ชีวิตส่วนบุคคลได้อย่างไร นามบัตรกลายเป็นส่วนขยายของความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน ถักทอซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ จนเกิดเป็นการเดินทางสำรวจความทรงจำ อัตลักษณ์ และสายสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์
