โมริซึ่งทุกข์ทรมานจากอาการนอนไม่หลับและความไร้เรี่ยวแรง ปล่อยเวลาให้ผ่านไปโดยไม่อาจสร้างสรรค์ดนตรีที่เป็นเรื่องเป็นราวได้ ขณะยังคงอยู่ร่วมบ้านอย่างอึดอัดกับไมโกะ ภรรยาผู้ประสบความสำเร็จในฐานะช่างภาพ เมื่อโมริกับอาซาโกะซึ่งเคยเป็นคนรักกันบังเอิญกลับมาพบและถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ ทั้งคู่ก็เผชิญอดีตที่แตกต่างกันในความทรงจำที่แต่ละคนค่อย ๆ รื้อฟื้น สิ่งที่รออาซาโกะเมื่อกลับถึงบ้านคืออาหารอุ่น ๆ หนึ่งมื้อที่คนรักปัจจุบันจัดเตรียมไว้ให้ กับความปรารถนาที่จะวาดรูปอีกครั้ง และที่นิทรรศการของไมโกะ โมริค้นพบภาพชีวิตประจำวันเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตนที่ถูกบันทึกไว้ในกรอบภาพอันเปี่ยมความรักของเธอ “Leave the Cat Alone” ผลงานภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องแรกของผู้กำกับไดสุเกะ ชิงายะ ซึ่งเคยได้รับเชิญเข้าร่วมสาย Wide Angle ด้วยภาพยนตร์สั้น “Windows” ในปี 2021 คลี่คลายเนื้อสัมผัสของอารมณ์ที่เกี่ยวพันกันอย่างละเอียดอ่อนด้วยสายตาที่ประณีตและไวต่อความรู้สึก เมื่อความทรงจำของโมริกับอาซาโกะคลาดกันในช่วงกลางเรื่อง เวลาและข้อเท็จจริงถูกทำให้สับสนและแยกเป็นส่วน ๆ โดยเจตนา แต่บรรยากาศโดยรวมยังคงเรียบเฉยและเงียบสงบอย่างสม่ำเสมอ ทางเลือกอันชาญฉลาดที่มุ่งเน้นความสมเหตุสมผลทางอารมณ์มากกว่าความครบถ้วนของเรื่องเล่าเช่นนี้ มอบความซาบซึ้งเล็ก ๆ ที่ไมโกะรู้สึกหน้าประตูบ้านเมื่อเรื่องมาถึงตอนจบ คำตอบของคำถามที่ว่า “ตอนนี้มีความสุขไหม?” อาจอยู่ในความพึงพอใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ซ่อนอยู่ตามที่ต่าง ๆ ในชีวิตก็เป็นได้
