จอร์จ นักเขียนชีวประวัติ เดินทางไปสวิตเซอร์แลนด์เพื่อสัมภาษณ์แชปลินและฟังเขาเล่าเรื่องชีวิต ในวัยเด็ก แชปลินขึ้นเวทีแทนแม่เพื่อกู้สถานการณ์ในอังกฤษ ความยากจนทำให้พี่น้องต้องแยกจากกันและแม่เสียสติ ด้วยการแนะนำของพี่ชาย เขาจึงเข้าร่วมคณะละครและเริ่มเส้นทางการแสดง ต่อมาเขาได้รับเชิญไปอเมริกา และมีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์จากการแสดงอันเป็นเอกลักษณ์ หลังได้อำนาจควบคุมการผลิตภาพยนตร์ เขาไม่ลืมชาติกำเนิดจากชนชั้นล่าง และสอดแทรกการวิพากษ์สังคมลงในผลงาน แต่กลับถูกตีตราว่าเป็นพวกแดงเพราะเหตุนี้ และถูกกดดันทางการเมืองอย่างหนัก ผ่านทั้งความรุ่งเรืองและตกต่ำในอาชีพ ตลอดจนการพลัดพรากในความรัก แชปลินในวัยชรานั่งอยู่ในโรงภาพยนตร์เพียงลำพัง ย้อนชมผลงานเก่าและหลั่งน้ำตา
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานชีวประวัติอันทรงพลังที่กำกับโดยริชาร์ด แอทเทนโบโรห์ โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ ฝึกฝนอย่างหนักเพื่อรับบท ถ่ายทอดชีวิตอันซับซ้อนภายใต้รูปลักษณ์ภายนอกอันเจิดจรัสของปรมาจารย์ตลก จอห์น แบร์รี นำ “Smile” มาดัดแปลงเพื่อประพันธ์ดนตรีประกอบอันจับใจ ภาพยนตร์เรื่องนี้เคยเป็นภาพยนตร์เปิดเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเซี่ยงไฮ้ครั้งแรก และกลับมาฉายที่ Shanghai Film Art Center อีกครั้งหลังผ่านไป 33 ปี
